Burnham “My Whole Family…” isimli parodi şarkısını yazdığında 16 yaşındaydı ve şarkıyı söylerken sergilediği performansı kendi odasında filme almıştı. Yine kendi imkanlarının el verdiği şartlar altında çektiği videoyu YouTube’a yükledi ve video sonrasında şarkısı 10 milyondan fazla kez izlendi. Bu video, Burnham’ın “kendisinin farkına varan” müzikal komedisinin ilk adımıydı.

15 yıl sonra, Burnham kendini COVID-19 pandemisinde odasına kapanmış bir şekilde buldu ve piyanosunun başına geçip, tüm dünyayı kendi odasından eğlendirme kararı aldı. Sonuç olarak ortaya Bo Burnham: Inside çıktı. Bu şovunda Burnham, parodi yoluyla beyazların ve beyaz erkeklerin egemenliği altındaki şov dünyasını, kendisine anksiyete bozukluğu veren zehirli internet kültürünü eleştirdi.

Hikâye anlatıcılığına dair geleneksel alışkanlıklar içinde bulunduğumuz pandemi döneminin olumsuz koşulları sebebiyle kaçınılmaz bir değişimle karşı karşıya kaldı. Dijital dünyadaki çevrimiçi varlığımızın çok daha ilgi çekici deneyimler sunduğu şu günlerde hikâye anlatmak için kamera, tripod ve bir kişi yeterli hâle geldi. Bo Burnham’ın ortaya koyduğu bu sıra dışı deneyim de aslında bu değişimin örneklerinden bir tanesi. Burnham’ın 1 saati aşan performansında ne izlemeye alışık olduğumuz sahne ortamı ne de önemli birçok isimi bir araya getiren bir oyuncu kadrosu var. Burnham, performansını insanlara yansıtırken ve hikâyesini anlatırken hem yönetmen, hem senarist hem de oyuncu kadrosunda bulunan tek oyuncu. İşin ilginç yanı ise Bo Burnham: Inside stand-up gösterisinin şu anda bu hâliyle geçmişte yayınlanan her şeyden çok daha bağ kurulabilir olması.

Bo Burnham: Inside’daki En Dikkat Çekici 10 Detay

Stand-up Boyunca Kendine Yabancılaşma, Gerçeklikten Kopuş Temalarına Dair Kullanılan Görsel Metaforlar

Gerçeklikten kopuş ya da kendine yabancılaşma, kişinin kendisini bedeninin dışından gözlemlemesiyle (tıpkı Bo’nun kendisini streamer olarak kontrol etmesi gibi) veya sanki arada bir cam bölme varmışçasına etrafındaki insanlardan kopuk hissetmekle (Bo’nun kameranın önündeki cam bölmeyi temizlediği sahnede olduğu gibi) açıklanabilir. Bo Burnham’ın da bunu bazen izleyici ve kendisi arasına koyduğu üçüncü engellerle, bazen de kendisine üçüncü bir kişi gibi yaklaştığı sahnelerle yaptığını söylemek mümkün.

Bo Burnham 30 Yaşına Giriyor 

Bahsi geçen sahnede Burnham bir saatin önünde otururken bu şovun üzerine altı aydır çalıştığını söylüyor. Tam o anda Burnham’ın pandemi şartlarından habersiz, daha genç ve Inside üstüne çalışmaya başladığı zamanlardaki hâli ekranda belirip yok oluyor. Burnham’ın hedefi 30. doğum gününden önce Bo Burnham: Inside stand-up gösterisinin çekimlerini bitirmek iken, bu hedefin de, insanların pandemi başındaki diğer birçok planı ve umudu gibi, ulaşılamaz olduğunu kanıtlıyor.

Bo Burnham, Küresel Isınmanın Etkileri Kalıcı Olmadan Önce Harekete Geçmemiz Gereken Süre Zarfına İşaret Ediyor 

That Funny Feeling isimli şarkısında Burnham, “20.000 yıldır aynı şey, 7 yıl daha var” derken bu sözleriyle küresel ısınmanın etkilerini kalıcı kılmadan önce harekete geçmemiz gereken süre zarfına gönderme yapıyor. Zira Smithsonian Magazine raporuna göre: 17 Eylül 2020’de saat 7 yıl, 103 gün, 15 saat, 40 dakika ve 7 saniyeden itibaren geri sayıma başladı. Eğer sera gazı emilimleri şu anki oranda devam ederse, saat durduğunda ortalama küresel sıcaklık 2,7 Fahrenheit’a doğru, yani sanayi öncesi seviyelere doğru gidecek. Manhattan’daki Union Square’e İklim Haftası’na dikkat çekmek için bu süreden itibaren geri sayım yapan The Climate Clock da yerleştirilmişti.

“Her şeyin bitişinin sessiz bilinci” sözleri Burnham’ın şarkıdaki kullandığı başka bir sözü ve bu sözlerle birlikte Burnham bir uygarlığın çöküşüne değinirken aynı zamanda ölüm fikrine de dokunuyor.

That Funny Feeling ile ilgili önemli bir başka kısım da, bu kısmın Inside’daki yavaşça karanlığa bürünen tek sahne olması. Görselliği bu şekilde kullanarak Burnham bir kez daha gerekli önlemler alınmadığı takdirde bizi bekleyen kaçınılmaz sonu gözler önüne seriyor.

 Inside’ın Açılış Sahnesi ve Burnham’ın 2016’daki Make Happy İsimli Şovu Arasındaki İlişki

Make Happy’nin son 15 dakikasında Burnham, seyirciye yaptığı komedinin hep kendini sergilemekle alakalı olduğundan, çünkü bütün insanların her zaman başkaları için bir performans sergilediğini düşündüğünden bahsediyor. Sonrasında şarkısına geri dönüyor ve bu sırada hala gülmek, alkışlamak ve öylece oturmaya devam etmek arasında kararsız kalan seyircisiyle konuşmaya devam ediyor. Bu sahnede değinilen noktalar ve sahnede yer alan performansın tonu Burnham’ın beş yıl sonra ortaya koyacağı bu ilginç performansın adeta habercisi gibi.

Inside’ın Giriş Şarkısı ve Hands Up (All Eyes On Me) Arasındaki Bağ 

Burnham, Bo Burnham: Inside stand-up gösterisinin ilk dakikalarında kendisine gerçek ismi Robert ile hitap ederek biraz depresif olduğunu ve bu yüzden işe geri dönmek istediğini söylüyor. Daha sonra, Hands Up (All Eyes On Me) sırasında ise seyircisine canlı komedi performanslarını bırakmasının ardındaki psikolojik anlamda zorlayıcı sebepleri açıklarken, pandemiden önce sahnelere geri dönmeyi planladığını itiraf ediyor. Her iki şarkı da aslında Burnham’ın duygusal ve psikolojik anlamda verdiği mücadelelere ışık tutuyor.

Bo, şarkısının ortasında bir mola veriyor ve seyirciye Make Happy turları sırasında sahnede yaşadığı panik ataklardan söz ediyor. Bu panik ataklar, Burnham’ın canlı gösterilerine son vermesine sebep oluyor.

Burnham, yaşadıklarından şu sözlerle bahsediyor: “Beş yıldır sahneye çıkmadım ve bu zamanı kendimi duygusal anlamda iyileştirmeye harcadım. Ne oldu biliyor musunuz? Başardım! Daha iyi oldum. Hatta o kadar iyi oldum ki, 2020’nin ocak ayında şöyle düşündüm; “Tekrar sahneye çıkmam lazım. Bir süredir dünyadan saklanıyorum ve artık geri dönmem lazım. Sonra çok komik bir şey oldu.”.

Geçmiş ve Şimdiki Zamandaki Benlikler Arasındaki İletişim

Bo Burnham: Inside

Bo Burnham, intihar gibi olumsuz düşüncelerden bahsederken sakallarının uzunluğundan anlaşıldığı üzere karantina dönemindeki hâlinin üzerine sakallarının daha kısa olduğu bir görüntüsünü yansıtıyor. Bu sahnede kendisinin hayatının farklı dönemlerindeki görüntülerini kullanım şekli geçmişteki hâlinin belki de şimdiki zamandaki hâline en kötü hissettiği dönemde verdiği tavsiyeleri temsil ediyor.

“Yeni Bir Gece Başlıyor”

Bo Burnham: Inside

Burnham’ın yaşamını bir bilgisayar oyunu gibi anlattığı kısımda bir gün sonlandığında ekranda “Yeni bir gece başlıyor” sözleri beliriyor ve sonrasında kendisinin yatağa girdiği sahneyle baş başa kalıyoruz. Bu sahne, Burnham’ın mental sağlığının iyice kötülediği sürece odaklanıyor.

Bo yatağında yatarken, tam gözleri kapanmak üzereyken üzerine süzülen spot ışığını görüyoruz. Bu sahne, umut vaat eden bir geleceğin, tekrar dışarı çıkıp gün ışığını hissedebileceğimiz günlerin işareti aslında. Fakat biz bütün bunları yeterince sindiremeden Burnham’ın gözleri kapanıyor. Ardından kendisinin nasıl dokuz gündür duş almadığını ve çamaşır yıkamadığını anlatan Feelin’ Like Shit isimli şarkısını dinlemeye başlıyoruz.

Yani askında bir umut ışığı niteliğinde olan o ışık, insanların içerisine sıkıştığı bu sonsuz döngüde işlevini hiçbir zaman yerine getiremiyor.

Burnham’ın “Uyanışı”

Bo Burnham: Inside

Burnham’ı uyanırken gördüğümüz sahne, karanlık zamanlarını tam anlamıyla geride bırakmasa da, aydınlığa doğru attığı bir adımın göstergesi olma niteliği taşıyor.

Sahne bir anda kararıyor ve seyirci Burnham’ı yatağında uyanırken görüyor. Burnham dişlerini fırçalıyor, mısır gevreği yiyor ve videolarının kurgusuyla uğraşmaya başlıyor. Sahne, depresyondan çıkan bir insanın sonunda kahvaltı etmek, çalışabilmek gibi hayati işlevlerini yerine getirebildiği bir döneme giriş gibi aslında. Hissedilen rahatlama hissi çok baskın değil, fakat en nihayetinde bu bir ilerleme, karanlıktan aydınlığa doğru bir çıkış. Dolayısıyla bu sahne, Inside’ın önemli bir parçası. Buradan sonra şovun tonu biraz daha hafifliyor.

Possible Ending Song ve En Sonunda Yeniden Dışarı Çıkmak

Bo Burnham: Inside

Burnham Possible Ending Song isimli şarkısını söylerken dışarı çıkmayı başarıyor, fakat bu onu sadece spot ışıklarının altında korkmuş ve savunmasız bir hale sokuyor.

Burnham şovunun final bölümünde önceki şarkılarındaki bütün motifleri geri getiriyor, baştan sona bütün duyguları seyirciye yeniden yaşatıyor. Fakat sonrasında, tam sonsuza kadar içeride kalmaya ikna olmuş, geleceğe uyum sağlayamayacağını düşünürken, spot ışığı kendisini tamamen çıplak bir halde yakalıyor. Bu an bizlere adeta içinde bulunduğumuz pandemi dönemi bittiği takdirde muhtemelen kendimizi bulacağımız hâli yansıtıyor.

Fonda üstünde oynanmış bir ses duyuyoruz. Bu ses Burnham’la dalga geçiyor ve bu ses, Burnham’ın kendi sesi aslında. Kendi kendisini, içinden daha yeni çıktığı psikolojik buhrana geri sürüklemek için sabote ediyor. Bütün 90 dakika boyunca Bo’yu odasından çıkmak için çaresiz bir halde görüyoruz. Gerçekten dışarı çıkabildiği an geldiğinde ise, işler umduğu gibi gitmiyor. Bo Burnham bize, kendimizden bir şeyler katarak hazırladığımız şeyleri Dünya’nın beğenisine sunmanın, veya gerçek bir bağ kurmak istediğimiz kişilerden en savunmamız anımızda gelebilecek bir kahkahanın ne kadar korkutucu olabileceğini gösteriyor.

Umut Verici Final Sahnesi

Bo Burnham: Inside

Final sahnesinde ise Burnham, yaptıklarını tekrardan izliyor ve hafifçe gülümsüyor. Bu sahneyle seyirciye kendisinin artık dışarıdaki hayat için hazır olduğu izlenimini verirken, bizim de hazır hissetmemizin mümkün olduğunu düşündürtüyor.

Kaynak: BuzzFeed, Insider

 

Daha yazı yok.
Filmloverss.com size daha iyi hizmet sunmak için çerezleri kullanır. Sitede gezerek çerezlere izin vermiş sayılırsınız. Ayrıntılı bilgi close-cookie-information